Enschede – Ruim 2100 kilometer hebben ze er op zitten, maar Hennie Breukers, André Assink en Gerrit Perik staan dan toch maar mooi aan de voet van Sagrada Família in Barcelona. Met hun fietsen en ín het shirt van Enschede Fietsstad 2020. Een man uit Sydney zette ze op de foto.

Precies een maand hebben ze over de fietstocht gedaan. Van de Grote Kerk op de Oude Markt naar de Sagrada Família in Barcelona. Dat ze in Enschede bij Bar Celona vertrokken was natuurlijk geen toeval. Friso Metz van Enschede Fietsstad 2020 was erbij om ze op de foto te zetten en om ze een hart onder de riem te steken. De tocht werd volbracht zonder ook maar een enkele rustdag. Elke dag zo’n 80 kilometer was de bedoeling, maar dat lukte niet altijd, omdat de beklimmingen in de Ardennen en de Pyreneeën soms heftig waren.

Route

Ze gingen met zijn vieren op weg. Maar boven in Frankrijk haakte Karel Nelissen af. Ze kregen in het kort gezegd mot over de route. Karel had die vooraf tamelijk secuur uitgestippeld, maar eenmaal on the road waren soms flexibele aanpassingen nodig. Tot ‘de breuk’ ging het goed met de vier, zo blijkt op de blog die werd bijgehouden door Karel. Ondanks de ergens vergeten schoenen van Gerrit en de kapotte derailleur van André zat de stemming er in het begin goed in. Karel reed lek in de rit vanuit Kedange. “We doen gezamenlijk een binnenbandwissel waar Red Bull het nog moeilijk mee zou krijgen’’, schrijft Karel in de blog. Ook bij de boerenkoolmaaltijd van een Tsjechische kok in Fontenoy le Chateau valt van malheur nog weinig te bespeuren.

Maar een dag later is daar ineens de laatste blog. “Zelfs bij eenvoudige dingen als een fietstocht naar Barcelona ligt ‘het groepsproces’ op de loer als een potentieel storende factor’’, meldt Karel. “Het feit dat je dagen achter elkaar met elkaar, in de zin van ‘samen’ bezig bent, dat er fysiek en toch ook psychisch een stevig beroep op je wordt gedaan, maakt het er niet makkelijker op. Aspect van orde is in dit geval de route, om die te kunnen bepalen zijn heel veel informatiebronnen beschikbaar, zoals internet, de boekjes van Benjaminse, programmatuur, apparatuur.’’ Zo gaat het nog even verder, maar dan komt het nieuws: Karel gaat terug naar huis, de andere drie gaan verder. “Bij de route ligt het wat ingewikkelder dan bij een bandenwissel’’, aldus Karel.

Benjaminse

De drie overgebleven ‘krasse knarren’ fietsen dus door. In het begin zijn er nog wat bedenkingen over het stukgaan van de tocht met zijn vieren, maar al snel ligt de focus op ‘Barca’ en is het humeur weer goed, zo niet opperbest. Via de Camargue in Frankrijk en de Pyreeeën komen ze in het Spaanse Figueres. Van hieruit is het nog zo’n 140 kilometer naar Barcelona. De afgelegde route is voor een deel via Benjaminse gegaan, maar ook via het vragen van de weg aan mensen en route. Je moet een beetje flexibel zijn, is de gedachte. “En als Benjaminse aangeeft dat het licht glooiend is, dan vergeet het maar: dan is het berg na berg’’, zegt André. “Als Benjaminse het over ‘bergachtig’ heeft, kun je beter met de trein gaan.’’

Eenmaal in Barcelona gaan de drie al snel naar de Sagrada Família. Een man uit Sydney zet het trio op de foto. André raakt met hem aan de praat en ze blijken in het begin van het jaar in Melbourne bij het Australian Open naar dezelfde wedstrijd van Andy Murray te hebben gekeken. De wereld is soms klein, weten ze. De T-shirts van Enschede Fietsstad vallen op. “Waar is de rest van de groep, vroegen ze ons een paar keer’’, zegt André. “Ze dachten dat we met een grote groep waren.’’ (Wellicht een idee voor Enschede Fietsstad 2020…)

De reis terug gaat per vliegtuig, naar Eindhoven, en dan met de trein. En is goedkoper dan de reis terug voor de fietsen die later met een bus terug worden gebracht. Eenmaal gerarriveerd in Enschede nemen de drie krasse knarren op de Oude Markt bij Bar Celona een groot glas bier. Dat ze het niet met zijn vieren hebben geklaard, maar met zijn drieën, is ‘een smetje’. “Maar meer ook niet’’, zegt André. “Eigenlijk ging het op de Wesselerbrink al fout met de route. We kwamen twee keer langs de kinderboerderij… Maar al met al hebben we het fantastisch gehad. Onderweg hebben we heel veel aardige mensen ontmoet. Ook in Frankrijk waren ze heel gastvrij. Het was gewéldig.’’